DAĞLARIN YÜREKLİ YOLDAŞINA
        Ramazan Toptaş (Sarı İbrahim) yoldaşın şahadetinin altıncı yıl dönümü vesilesiyle dağların yürekli yoldaşımın şahsında tüm kahraman şehitlerimizi saygı ve minnetle anıyor değerli ailesine, halkımıza ve hareketimize tekrardan baş sağlığı diliyorum. Bu kahraman şehitlere layık olmanın yolunun mücadeleyi zafere ulaştırma özgür Kürdistan’ı inşa etmeden geçtiğinin bilincinde olduğumuzu ve bunun için her zamankinden daha fazla kararlı ve azimli bir duruş içerisinde APO’cu ruhla mücadele içerisinde olacağımızı belirtiyor ve bu kahraman şehitler huzurunda sözümüzü yeniliyoruz. İbrahim yoldaşı yazmaya çalışmak, yaşamını anlatmak büyük bir ustalık ister. Çünkü ne zaman, nerden, nasıl başlayacağını bilemiyor insan. O ki dağları yıldızlara uzanan ülkenin gezmediği dağını, ovasını, vadisini bırakmayan basmadığı bir karış toprağı kalmayan bir yoldaştı. Emeği en çok olan, fedakârlığı ile tanınan İbrahim yoldaşı anlatmaya ne kağıt, kalem nede duygu ve düşünce yeter. Ama şehitler gerçeğinin bize yüklediği sorumluluk ve görev gereği olarak kısa ve yetersizde olsa İbrahim arkadaşı yazmaya çalışacağım.
        İbrahim yoldaş gerilla ile bütünleşen bir kişiliktir. Kürdistan’ın her tarafında mücadele eden, emek sarf eden, savaşan, duruşu, yaşamı ile özgürlük hareketimiz ve halkımızın gönlünde taht kuran yürekli bir yoldaştır. Karadeniz’den Amanos’a, Dersim’den Botan’a,  Garzan’dan güney sahalarına, Amed’ten Serhad’a, öz savunma çalışmalarında yer alıp engin tecrübeler kazanmış yılmaz iradeli bir kişilikti. Kanla, canla, emekle kendisinde oluşan tecrübeleri hareketin hizmetine sunarak yaşamın son anına kadar tereddütsüz bir şekilde katılım sağlayarak güçlü militan duruşu sergilemiştir. Düşmanın bütün özel yönelimlerine, her türlü saldırıya rağmen gerilla mücadelesini birçok alana taşırma başarısını göstermiştir. 1980 yılında  yurtsever bir aileden katılan İbrahim yoldaşta yurtseverlik, ülke sevgisi, halka bağlılık üst düzeydeydi. Aileden aldığı terbiyeyi önderlik eğitimi ile pekiştirip kendi kişiliğinde ve mücadelesinde halka yoldaşlarına ve insanlığa mal etti.  Büyük komutan Agid, Bedran ve Erdallarla büyüyen, onlarla yaşayan, mücadele eden İbrahim yoldaşta büyük bir tecrübe, bilgi hazinesi ve birikim oluşmuştu. Bu da kana, emeğe ve alın terine dayanıyordu. Bin yıllarca emekle, çaba , alın teri ile direniş ve mücadele ile yaşamış olan kadim halkın çocuğu olarak bunu en iyi şekilde yüreğinde ve beyninde hisederdi. Aynı zamanda yaşamına da yansıtırdı. Ülkenin işgali onda derin bir kin ve öfke yaratmıştı. Bununla da deyim yerindeyse Kürdistan’da suyunu içmediği çeşme, taşına basmadığı dağ, girmediği vadi, gezmediği zozan kalmamıştı. Kürdistan coğrafyasının engin kayalıklarından tutun da derin vadilerine, serin zozanlarından tutun sığ ormanlarına kadar her yerde üslenme yapmış her yerde mücadeleyi yükseltmiştir. Kürdistan’ın her alanında hiçbir şekilde ne halka nede coğrafyaya yabancı kalmadan mücadele etmiştir. Halkın özgürlüğe susadığını en iyi şekilde görüp, özgürlüğe aşık dervişane bir yaşamla bir hırka bir lokma felsefesi temelinde bir yaşam duruşu içerisinde olmuştur. Ülkenin en kuytu köşelerinde en sesiz kayıp oluşlarında düşmanın halka uyguladığı vahşeti kabullenmeyen halk ve doğa ile bütünleşmiş, ülke sevdalısı bir yoldaştı. Doğa ile bütünleşmişti,  Kürdistan ile özleşmişti. Var olan ile yetinmez her zaman bir arayış içindeydi. Aklı sıra ermez bir düzeyde halk gerçekliğini anlar, anlaşılması için büyük bir çaba harcardı. Önderlik gerçekliği onu mücadelenin ilk yılarında halk için mücadele etmeye yetmişti. İnanç ve kararlılığı bunu açıkça yansıtırdı. Böylece büyük bir azim ile katılır ve katardı. İmkânsızlığın olduğu dönemde bu inançla kendini mücadeleye adamıştı. O bir umut görmüştü bunun içinde mücadele etmek onun için vazgeçilmezdi. O her şeyinden vazgeçti ama Kürdistan’ın özgürlük umudundan hiç vaz geçmemişti.
     İbrahim yoldaş bütün arkadaşları içinde sevilip sayılan bir kişilikti. Çünkü herkes ile alıp vere bilen, herkese yardımcı olabilen donanımlı mütevazı bir kişilikti. Sınıf ve yaş farkı asla gözetmeksizin bütün arkadaşlarla ile tartışan, eğiten ilgilenen bir yapısı vardı. Kendisinde oluşan eğitim, birikim ve tecrübeden kaynaklı da yanlış eğilimleri APO’cu çizgiye çekebilme gücünü gösterirdi. Böylece mütevazi ve samimi kişiliği ile çevresini etkileyen, empati ve sempati besleyen doğal, sade, dürüst bir yoldaştı. Samimiyeti onu çekici kılıyordu. Böylece onunla herkes paylaşmayı gönülden isterdi. Çünkü o bir umut ışığı gibiydi. Sadeliği ile melek misali kimseyi üzmezdi. Her zaman bir moral kaynağıydı. Saf ve dürüstlüğü onda inanılmaz bir güvenirliliği oluşturmuştu.  Herkes İbrahim yoldaşa güvenirdi. Onu tanıyan herkes onun hakında asla ikirciliğe girmezdi çünkü o netti, sadeydi, saftı ve dürüstü. Sözü eylem misaliydi. Yaşadığını söyleyen yaşayan, yaşadığını yapan biriydi. Her zaman yoldaşları için aynıydı. Örgüt içerisinde ilk silahlı propaganda faaliyetlerini yürütmüştü. 15 ağustos miladı atılımında Eruh’ta komutan Agit’in yanında eylemde cesurca yer almıştı. Dolayısıyla müthiş bir örgütleyiciydi.
       O bir komutandı. Gerçek tarihi bir komutanda olması gereken birçok özellik onda mevcuttu. Adeta yürüyen bir tarihti. Önderliğe çok yoğunlaşır anlar ve uygulardı. Zalimane düzenin komutanlarına karşı o halkın öz savunmasını meşru müdafaa hakkını yükselten bir komuta kişiliğiydi. Önderlik felsefesinde nasıl komutanlaşılır diye yoğunlaşır ve uygulardı. Yoğunlaştığını uygulaya bilen bir özeliğe sahipti. Çok insiyatifliydi.  Bu da onu gittiği her yerde örgütü doğru temellerde taşırılmasını sağlardı. Çünkü olayların detayına iner ince eleyip sık dokurdu. Her şeyi bire bir hesaba katardı. Yapısı ile bütünleşir yapıyı doğal olarak harekete geçirirdi. Zaman ve mekânı iyi ayarlardı. Yapısı her zaman hazır durumda bulunuyordu. Çünkü o herkese yoğunlaşma zemini sunar yapı ile tartışır, sohbet eder, dinler, öneri ve eleştirilerini dikkatte alırdı. Bu da inanılmaz bir saygınlık kazandırırdı. Birkaç göz hareketi yapısını harekete geçirmesine yetiyordu. Çünkü yapı onun gölgesi gibi idi. Bir kere yapısı ile birleşmişti, kaynaşmıştı. O sarışın mavi gözlü sarsılmaz komutan. Bu da her zaman eylemci olmasını sağlardı. Her zaman planlı çalışır. Gelişen düşman tekniğine hile ve oyunlarına karşı taktik geliştirirdi. Taktikte derinleşmişti. Keskin bir vuruş tarzı yakalamıştı. Onun komuta tarzı yılların vermiş olduğu birikim ve tecrübe hepimizden daha fazla iradeli bir kişilik oluşturmuştu. Artık irade onun kimliği olmuştu. Büyük komutan Agit yoldaşın savaşçısı onunla yaşayan onunla savaşan ve onun komuta özeliklerini edinen İbrahim yoldaşta komuta kişiliği özelikleri doğal bir kişilik oluşturmuştu. Büyük komutan İbrahim yoldaşın denetiminde Türk ordusu ciddi darbeler yemişti. Dolayısıyla düşman özel olarak ona yönelmişti. Gittiği her yerde düşman bütün kirli faaliyetleriyle ona yönelmesine rağmen o asla düşmandan darbe yemedi. O sürekli “su uyur düşman uyumaz” der, her türlü tehlikeye karşı kendisini ve yapısını korurdu.  İnanılmaz derecede duyarlı idi. Düşmanı her zaman boşa çıkarmıştı. Buda düşmanı çıldırtmıştı. Düşman ona karşı özel kin besliyordu. Çünkü düşman çok iyi biliyordu ki o önderliği en iyi anlayandı.  Ve çizgiyi en iyi sahiplenenlerdendi. Düşman İbrahim yoldaşın önderliğe olan bu bağlılığını hazmedemiyordu. İbrahim yoldaş her şeyin hakkını verirdi, her şeyin hakkından gelirdi. Dolayısıyla düşmanın bu yönelimini de boşa çıkarmıştı. Ayrıca düşmanın halka karşı uygulamış olduğu politikalarını da hemen anlardı. Düşmanın hunharca yönelimini, çoluk-çocuk demeden katletmesi, halkı sürgüne göndermesi, köyleri yakması, analara işkence yapması, yoldaşlarımızın cenazelerine tahammül etmeyip hakaret etmesi İbrahim yoldaşı derinden yaralardı. Buda onda kin ve öfke oluştururdu. Bunlara karşı İbrahim arkadaş önderlik felsefesi temelinde savaşı geliştirip cevap olunması gerektiğini söyler ve yapardı. Bunun içinde gerillayı Kürdistan’ın dört bir yanına ve Türkiye sahalarına taşırarak, taktiği geliştirerek cevap oluyordu. Bu da onda zafer ve barış inancını arttırdı. Başarının yolunu böyle çizerdi. Aktif bir şekilde savaşa katılır, başarıya büyük bir kararlılıkla kilitlenirdi. Pasif duruşları asla kabul etmez böyle duruşların karşısında durur ve mücadele ederdi. Ona göre olmaz diye bir şey yoktu. Planlamada, eylemde ve mücadelenin her alanında asla –olmaz- kelimesini kullanmazdı. Çünkü doğru mücadelenin yapamayacağı bir şeyin, aşamayacağı bir engelin olmadığına inanırdı. O bir kere inanmıştı, artık mücadele ve karar ona yetiyordu. 
       İbrahim yoldaşın tasfiyeci ve ihanetçi eğilimlere karşı net, tutarlı ve mücadeleci bir duruşu vardı.  Keskin kaygısız ve cesurca tutum ve tavır sahibiydi. 25 yılık mücadele tarihinde ilk çeteci eğilimden tutunda son tasfiye ihanetine karşı tutarlı ve sağlam bir duruş sergileme gücünü gösterdi. Yıların birikimi ve deneyimi onun çizgi dışılıkları erken anlayıp görmesini sağlıyordu. Mücadele tarihimizdeki en büyük tasfiyeci ve ihanetçi eğilimin geliştirilmeye çalışıldığı 2003-2004 sürecinde İbrahim arkadaşla beraber bir süre çalıştık. Bu süreçte arkadaşın ihanetçi eğilimlere karşı tutum ve tavrını yakinen bu süreçlerde gördüm. Bu eğilimin dış odakların bir oyunu olduğunu, mücadeleyi, hareketimizi bölmeye çalıştığını açık bir biçimde görüp buna karşı yerinde ve zamanında tutum alıp tavrını açıkça ortaya koydu. Bütün risklere ve tehditlere rağmen Önderlik çizgisinden taviz vermedi. Hem medya savunma alanlarında hemde Irak sahasındaki bu duruşundan dolayı ihanetçiler tarafından özelikle hedef edildi. Başta yanlarına çekmeye çalışma girişimleri olsada bunu başaramayınca da farklı yöntemlerle yönelim gerçekleştirdiler. Bunların içine girdiği ihaneti duygularına ve güdülerine teslimiyeti ifade etiğini belirtirdi. Onun için İbrahim arkadaş bunu yenme kararını verdi. Bu eğilimi gördükçe sorumluluk bilinci artardı. Mücadele azmi ve kararlılığı en üst düzeye çıkmıştı. Çünkü o ihaneti bin yılardan beri bu topraklarda akıttığı kanı oluşturduğu açlık ve sefaleti derinden hissederdi. Buna karşı çıkmak mücadele etmek İbrahim yoldaşın doğalitesi gereği idi. Çünkü o insanlık tarihine umut ışığı olan önderlik felsefesinin bir komutanı idi. Bu sorumluluk, görev, rol ona verilmişti. Oda elbet gereğini yapacaktı.  Buda Ferhat’ın ona karşı özel tepkisine yetecekti. Ferhat İbrahim arkadaşı her yerde teşhir ederdi. Ona karşı önlem alırdı. Çünkü İbrahim arkadaş ihanete karşı en aktif mücadele edenlerdendi. İbrahim arkadaş 25 yılık mücadele tarihinde hep mücadeleyi yükseltme azmi göstermiştir. Bu onun bütün pratiklerine yansımıştır. Amed zindan vahşetine cevaben atılan tarihi 15 ağustos miladı atılımında komutan Egid’in, Hakki Karer anılarına bağlılık gereği Türkiye sahalarında geliştirilen gerilla mücadelesini geliştirmiş ve en aktif rolü oynamıştı. Yine Egid arkadaşın anısına bağlılık gereği Kürdistan’ın etrafında gerilla çalışmalarında öncü rol oynamış ve gerillanın Kürdistan’ın her tarafında uygulanmasında büyük rol oynamıştır. İşte bu tasfiyeci ihanete karşıda tepkisini netçe belirterek bunlara karşı büyük bir mücadele sergileyerek bir süredir uzak kaldığı HPG saflarına tekrar öncülük misyonu gereği geri geldi.
       HPG’nin öncü komutanı İbrahim yoldaş Önderliğin çokça üzerinde durduğu öz savunma çalışmalarının sorumluluğunu aldı. Ve en iyi şekilde yapılmasında önemli bir rol oynadı. Halkın öz savunmasının gelişmesini en iyi şekilde oluşması için yoğun bir derinleşme ve yoğunlaşma yaşadı. Birlikte katılmış olduğumuz HPG nin toplantı ve tartışmalarında bir Haziran hamlesinin başlamasını en çok dayatan, görüş ve öneri sunan, düşünce üreten, taktik belirten arkadaştı. Düşmanın teknik üstünlüğünün derin bir yeniden yapılanma ile boşa çıkarılacağını belirtir, bunun içinde taktik zenginliğinin vazgeçilmez olduğunu dile getirirdi. Özel olaraktan öz savunma ve Türkiye sahalarında savaşı geliştirmeye yoğunlaşırdı. İbrahim yoldaş hem genel hemde sorumlu olduğu işe derin bir şekilde yoğunlaşır öneri sunardı. Çünkü önderliğin her söylediğini harfi harfine yapmayı ve başarmayı kendine esas alan bir komutandı.
     İşte o yenilmez - o sarsılmaz, o yürekli – o cesur, o fedakâr – o emekçi yoldaşımı ve komutanımı anlatırken cümlelerimin yetmeyeceğini, onu eksik anlatacağımı biliyorum. Çünkü o bir APO’cu militanda olması gereken bütün özelikleri üzerinde taşırdı. O gerçek bir parti militanı ve önderlik felsefesinin komutanıydı 
      Yıl 2006 Ağustos ayının kavurucu sıcakları bizleri yakar gibiydi. Gerillada dağ koşularının zorluğundan bu sıcak ayda ter içinde kalırdık. Erzurum’da güneş kış soğukluğundan intikam alırcasına her yeri yakıyordu. Susamış hayvanların çığlıkları kulaklarımızı çınlatıyordu. Sık ormanlıkların gölgeliklerinde dinlenmek gerilla için inanılmaz bir rahatlık yaratırdı. Bu sıcaklarda soğuk sulardan içmek doğa ananın koruyucu ve şefkatli yüzünü gösterirdi. Operasyondan yeni çıkmış olmamız bir yorgunluğa sebep olmuştu. Şehit Şiyar Dersimli Metin Doğan arkadaşın gurubu güney sahalarından gelmişti. Bu hepimizde bir heyecan yaratmıştı. Çünkü güneydeki arkadaşların durumlarını öğrenecektik. Arkadaşlar parti merkezinden gelmişlerdi. Bu da farklı bir heyecan yaratırdı. Bir gerillanın mücadele arkadaşından haber alması, selam alması inanılmaz bir duygudur. Bende heyecanla İbrahim arkadaşın durumunu öğrenecektim. Bu heyecan içinde biz bu grupla Adaklı, kiği, Yedisu üçgeninde bulunan şehit Xebat alanında görüştük. Her bir yoldaş özgürlük kokar gibiydi. Çünkü her biri özgürlük için bu yola baş koymuş birer militan idiler. Şiyar arkadaş ile tokalaşır tokalaşmaz Şiyar arkadaş bana “İbrahim arkadaşın sana çok çok selamı vardı, birde mesajı var” dedi. Büyük bir heyecan içinde mesajı merak ediyordum. Sorduğumda Şiyar arkadaş “İbrahim arkadaş diyor görevini iyi yapsın, düşmana karşı sağlam dursunlar. Eğer doğru yapmasa beni oraya çekmesinler” dedi. Böyle esprili bir mesaj idi. Büyük bir mutluluk rüzgârı kaplamıştı beni. Ama bunun son selamı olacağını nerden bile bilirdim ki. Bu selamdan iki gün sonra radyodan haberleri dinliyordum.  Haberleri sunan spikerin sesi bu sefer beni derinden yaralayacaktı. Haberde spiker “Sarı İbrahim kod adlı HPG komutanı Ramazan Toptaş bir komplo sunucu şehit düşmüştür” dedi. O anda şok oldum. Dizlerim titredi, dilim tutuldu, kulağım duymaz oldu, gözlerim yaşardı. Takatim kalmadı. Radyoyu alıp önümdeki taşa fırlattım. Radyo paramparça oldu, inanmak istemedim ve bağırıp çağırmaya başladım. İçimden çıldırasım geliyordu. Birkaç gün kendime gelemedim. Hele içimizdeki kontraların komplo ile şehit etmesini kabullenemiyordum. Çünkü düşmanın bütün yönelimlerine rağmen, o kadar operasyon, çatışma, eyleme rağmen şehit düşmeyen dağ yürekli komutan nasıl olurdu böyle şehit düşerdi. Bu şahadet hareket içerisinde en fazla etkilendiğim şahadetti. Yanımda onlarca arkadaş şehit düşmüştü, tanıdığım yüzlerce şehit vardı. Bu şahadeti uzaktan duymuş olsam da bu en fazla etkileyendi ve farklıydı. Çünkü en fazla değer verdiğim, samimi olduğum rahatça tartıştığım destek aldığım bir yoldaşımdı. Sürekli sevgi beslediğim, saygı duyduğum komutanım ve yoldaşımdı.
    Bu şahadet onların mücadelelerini yükseltme kararımızın artmasına bir vesile olacaktır. Onları anmak, onların mücadelesine sahip çıkmak, onların mücadelesini yükseltmeyle olacaktır. Anılarının önünde saygı ile eğiliyor, mücadelemizde yaşayacaklarına ve mücadelelerini yükselteceğimize söz veriyoruz.

ANMAK SENİ MAVİ GÖZLÜ, SARIŞIN YÜZLÜ
DAĞIN YÜREKLİ DOSTU
MÜCADELENDE OLMAK ARDINDAN
TAŞIMAK SENİYARINLARA, ÖZGÜR GELECEKLERE
ANLATMAK SENİ VAHŞİ DÜZENE, KAHPE KOMPLOCULARA
YAŞAMAK ÜLKEMİN DAĞLARINDA
KARDENİZDEN AMANOSA
BOTANDAN ZAGROSA
DERSİMDEN ZAP DAĞLARINA
MÜCADELE YOLDAŞIN
AZAD SİSER